Çok düşük frekanslı manyetik alanlara maruziyet çocuklarda kanser riskiyle ilişkili midir?

Elektromanyetik Spektrum Radyo dalgaları Kızılötesi Ultraviyole X ışınları Gama ışınları online-learning-college.com Elektrik ve manyetik alanlar birlikte elektromanyetik alanlar (EMF’ler) olarak adlandırılır. Yüksek frekanslı EMF’ler (X-ışınları ve gama ışınları gibi): Bu EMF’ler elektromanyetik spektrumun iyonlaştırıcı radyasyon kısmındadır ve DNA’ya veya hücrelere doğrudan zarar verebilir.

Düşük ila orta frekanslı EMF’ler (elektrik hatlarından ve cihazlardan gelen manyetik alanlar, radyo dalgaları, mikrodalga gibi): Bu EMF’ler elektromanyetik spektrumun iyonlaştırıcı olmayan radyasyon kısmındadır ve DNA’ya veya hücrelere doğrudan zarar verdiği gösterilmemiştir.

İyonlaştırıcı olmayan EMF’lerin hem doğal (dünyanın manyetik alanı gibi) hem de insan yapımı kaynakları vardır. Çok düşük frekanslı EMF’ler arasında elektrik hatları, elektrik kabloları, saç kurutma makineleri ve elektrikli battaniyeler gibi elektrikli cihazlar bulunur.

https://www.howstuffworks.com/

Pek çok çalışma, iyonize olmayan EMF’ye maruz kalma ile erişkinlerde kanser arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Çoğu, bir bağlantı bulamadı, ancak az sayıda çalışma olası bir bağlantı olabileceğini iddia etti (1).

Evdeki manyetik alanlardan gelen düşük frekanslı radyasyonlar ile çocukluk çağı lösemi riski arasındaki olası bir bağlantıyı inceleyen bir dizi çalışma var. 2021’de yayınlanan meta-analize bakalım (2). 186.223 katılımcı ile yapılan 30 çalışma meta-analize dahil edildi. Son derece düşük frekanslı manyetik alanlara maruz kalma ile çocukluk çağı lösemisi arasında önemli ilişkiler gözlendi.

Çalışmalar genellikle düşük frekanslı elektrik veya manyetik alanları ile lösemi dışındaki diğer çocukluk çağı kanserleri arasında güçlü bir bağlantı bulamadı.

Son derece düşük frekanslı manyetik alanlar, Uluslararası Kanser Araştırmaları Ajansı (IARC) tarafından olası bir kanserojen faktör olarak sınıflandırılmaktadır (Grup 2B) (3).

1999’da ABD Ulusal Çevre Sağlığı Bilimleri Enstitüsü (NIEHS), düşük frekansların sağlık riski oluşturduğunu öne süren bilimsel kanıtları “zayıf” olarak nitelendirdi, ancak bunun tamamen güvenli olarak kabul edilemeyeceğini belirtti ve “olası karsinojen” olarak değerlendirdi. Avrupa araştırma grubu ARIMMORA, düşük frekanslı manyetik alanla özellikle çocukluk çağı lösemisi arasındaki olası bağlantıları araştırmak için çeşitli çalışmalar yaptı. Onlar da “muhtemelen kanserojen” olarak tutarlı olduğu sonucuna varmıştır (4).

Yani düşük frekanslı iyonlaştırıcı olmayan bu radyasyonuna maruz kalmanın zararlı olduğu açık değildir ve elektromanyetik alanlara maruz kalmaktan tamamen kaçınmak mümkün değildir. Ancak endişeleniyorsanız maruz kalmanızı azaltmak için yapabileceğiniz şeyler var. Maruziyetiniz, her bir kaynaktan gelen bu düşük frekanslı iyonize olmayan radyasyonunun gücüne, her birine ne kadar yakın olduğunuza ve o alanda ne kadar zaman harcadığınıza bağlıdır. Örneğin yüksek güçlü elektrik hatlarından gelen düşük frekanslı radyasyonuna maruz kalma konusunda, kaynaktan uzaklaştıkça herhangi bir maruziyetin yoğunluğunun önemli ölçüde azaldığı unutmamalıdır. Yerde, elektromanyetik alanın gücü, doğrudan güç hattının altında en yüksek seviyededir. Uzaklaştıkça azalır ve normal ev arka plan seviyeleriyle eşleşen seviyeye gelir.

Sonuç olarak; son derece düşük frekanslı radyasyon, iyonlaştırıcı radyasyonun yaptığı gibi hücrelerdeki DNA’ya zarar vermese ve genellikle güvenli olduğu düşünülse de araştırmacılar bunun bir şekilde kanser riskini etkileyebileceği başka yollar olup olmadığını araştırmaya devam ediyorlar.